ΤΑΞΙΔΕΥΩ...

Ταξιδεύω....

Ταξιδεύω κάπου εκεί μαζί σου...

Ακούω το κύμα να αγκαλιάζει την αμμουδιά σα χάδι απαλό...

Ώσπου να ξημερώσει και να μας κάψει ο ήλιος γλυκά...

Οι πατούσες μας θα έχουν μουλιάσει και θα χουν καεί από τ’αλάτι...

Και αυτό το πρωινό αεράκι θα σηκώνει κάθε τρίχα που υπάρχει στο κορμί μας...

Λιβελούλες

Σταμάτησα στην άκρη του βράχου.
Ένα σμήνος λιβελούλες μου έκοψαν τη φόρα.
Δεν ήταν τίποτα παραπάνω από φόβος.
Τα διάφανα φτερά τους κουνιούνται με ταχύτητα.
Με πείσμα να προλάβουν την τροφή τους.
Και γω μένω να τις κοιτώ. Σχεδόν χαζεύοντας.
Με τι πάθος τη διεκδικούν!

Στέκω ακίνητη καθώς με βλέπουν, και εκείνες αντιδρούν.
Τα τεράστια μάτια τους μου δείχνουν το δρόμο.
Ένα δρόμο που εγώ δε βλέπω πια.
Είναι ο δρόμος της ελευθερίας. 
Ο μοναδικός δρόμος που έμεινε απάτητος.

~ Άλλο ένα ~

Σήμερα το πρωινό μου διαθέτει φρέσκο χυμό πορτοκάλι,

   κέικ

~όχι πολύ γλυκό~

κουλουράκια αγαπημένα σε σχήμα S

τοστ με τυρί και καπνιστή 

                                          γαλοπούλα και ένα κουβά

 δ υ ν α τ ό  καφέ φίλτρου.

          έχω τόσο 

          χρόνο 

          ΣήΜερα

Όπως βλέπεις κάνω τα πάντα για να σε αποφύγω.

Ωρα για πρωινό ξύπνημα

Πρωί. Πολύ πρωί.
Τα κομπρεσέρ κάνουν πάλι τη δουλειά τους.
Μα με τι πάθος χώνουν τη μύτη τους μέσα στη γη.
Μα με τι βιαιότητα τρυπούν τα όνειρα μου.

Ανέμελα

Πάω μια βόλτα στη θάλασσα.
Ίσως βρω εκείνα τα κοχύλια,
Που πάντα μου άρεσε να μαζεύω.
Να τα κλείνω στα βάζα.
Ήξερα πως δεν έχουν ήδη ζωή.
Κι όμως νόμιζα πως πάθαιναν ασφυξία.

Πάω μια βόλτα στη θάλασσα.
Να κολλήσουν τα μαλλιά μου απ’ την υγρασία.
Να ξεχωρίσουν μια, μια οι μπούκλες, και μετά
Να με ρωτάνε όλοι αν πήγα κομμωτήριο.
Απαντώντας με πλήρη σοβαρότητα:
Χάλια είναι! Θα τα ξυρίσω.
Ακόμα κι όταν μπλέκονται με τον άνεμο.
Πόσο μ’ αρέσει! Και μετά,
Να βάζω τα δάχτυλα μου ανάμεσα.
Να τυλίγονται γύρο από ‘κείνες.

Πάμε
Να μας φυσήξει το αεράκι
Μια βόλτα,
στη θάλασσα.

Μια μέρα

Όμορφη νύχτα

σα μελωδία ήρθες

τόσο όμορφη

Η ώρα φεύγει 

σαν κλεψύδρα που κυλά

μέσα στο χρόνο

Όμορφη μέρα 

χελιδόνι που έφυγε

ευτυχισμένο

Βαριά φορτία

Ότι σκοτώνεις αγάπη το λες;

           Ότι γκρεμίζεις πάθος το λες;

Ότι χτίζεις δεν είναι παρά λόγο κακού συντονισμού

                                                                               αποτυχημένο.....

Ότι θαυμάζεις στην ιστορία είναι η ικανοποίηση που νιώθεις

                                    όταν πονάς τους άλλους.....

Μα τόσο εύκολα δέχεσαι την ευτυχία;