Οι ώρες...Ο χρόνος...

Οι ώρες περνούν δίχως ανάσα.

Οι μέρες ξημερώνουν δίχως σταματημό.

Οι νύχτες ακλόνητες φεγγοβολούν.

Ο χρόνος κυλά και γω ξεκλέβω λίγο.

Λίγο από δαύτον.

Μέσα από θολές φωτογραφίες αναπολώ.

Ξεπροβάλλουν μεγάλες χαρές μέσα από μικρές στιγμές.

Χαμόγελα και αγκαλιές γεμίζουν τα πλάνα.

Ήταν όλα τόσο δυνατά!Μα η δύναμη χάνετε;

Χάνετε μέσα στις μέρες;

Κάνει μια παύση και συνεχίζει.

Ζωντανεύουν ξανά. Όχι ίδιες. Παρόμοιες.

Παρόμοιες στιγμές κάτω απ' τον ίδιο ουρανό.

Γεννιούνται ξανά και χάνονται μέσα στις μέρες κ τις νύχτες.

Μέσα στο χρόνο. Σ' ένα άπειρο χρόνο. Ακαθόριστο.

Η μυρωδιά της θάλασσας

Η μυρωδιά της θάλασσας αναστενάζει.

Σκέψεις ανείπωτες αναμοχλεύει.

Στα βράχια χτυπούν οι μελωδίες της.

Πάθη ανέκφραστα σιμώνει.

Στον αφρό γεννούν οι φλόγες της.

Θύμησες αδέξια σκορπίζει.

Παραισθήσεις

Χαράματα. Η ώρα περασμένη.

Το άδειο μπουκάλι μαυροδάφνης μου θυμίζει.

Το δωμάτιο φωτεινό μοναχά απ' τις σκέψεις μου.

Η υγρασία μου τρυπά τα κόκαλα.

Σ' ακολουθώ στην πλάνη των αισθημάτων σου.

Αθόρυβα. Δίχως αισθήσεις.

Παραισθήσεις και γέλια διαπερνούν τους τοίχους του σώματος μου.

Οι χτύποι της καρδιάς μου. Ολοένα και πιο ανυπόμονοι να εκφραστούν.

Ανυπόφορη η σιωπή σου. Μου τρελαίνει το νευρικό σύστημα.

Με ταράζει.

Δίψα

Αναζητώ τους πόθους μου μέσα από την ηρεμία της θάλασσας.

Κρυμμένη χαρά κάτω απ'τα λευκά σεντόνια.

Στάχτη που από μέσα της ξεπηδά εκείνη η δίψα που νιώθω,

για κάθε τι μικρό που με κάνει να νιώθω ευτυχία.

Αξίζει ;

Αξίζει να θυμώνεις;

Αξίζει να νευριάζεις;

Αξίζει να φωνάζεις;

Αξίζει να τσακώνεσαι;

Αξίζει να πονάς, να σε πονάνε;

Το μόνο που αξίζει είναι η ζωή...

Κάθε λεπτό πολύτιμο, μη το προσπερνάς...

Ζήσε και σκόρπισε...

Αγάπη, έρωτα, φιλία...

Ζωή;!

Γεννήθηκες σ' ένα σύμπαν νεκρό.

Μέσα από άγριες θάλασσες που σε ξέρασαν σε σημαδεμένα νησιά.

Προσπαθείς να σταθείς στην κινούμενη άμμο.

Δειλά δειλά δυο βήματα μπρος και πέφτεις στο βούρκο.

Ρημαγμένα τα πόδια σου πια.

Γεννήθηκες  σ' ένα σύμπαν κενό.

Μέσα από υπόγειες διαβάσεις που σε πέταξαν σε ψεύτικη χαρά.

Ευελπιστείς να κερδίσεις την ευτυχία.

Δειλά δειλά χαμογελάς και σου ράβουν τα χείλη.

Τσακισμένο το στόμα σου πια.

Σιωπή

Δεν είσαι χαρούμενος. Γιατί;

Ξύπνησες πάλι με μάτια πρησμένα.

Μαρτυρούν το χθεσινό βασανιστικό μεθύσι σου.

Το νερό που ρίχνεις στο πρόσωπο σου στεγνώνει αμέσως.

Στον απέναντι καθρέπτη αντικρίζεις ένα ρυτιδιασμένο είδωλο.

Κάνεις να χαμογελάσεις μα κείνο τίποτα.

Ένα εξαθλιωμένο νεύμα μοναχά κοντοστέκεται και σε αποθαρρύνει.

Σιωπή.